Poza gabinetem

Jestem psychologiem w trakcie całościowego 4-letniego szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT) w centrum CBT EDU w Warszawie.

Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczej i Behawioralnej, a w swojej pracy kieruję się Kodeksem Etycznym wspomnianego Towarzystwa.

Moimi pacjentami są dzieci od 10 roku życia, młodzież, a także ich rodzice. Prowadzę konsultacje, poradnictwo dla rodziców, a także terapie indywidualne w Poradni Psychologicznej BALANS w Mogilanach pod Krakowem.

Doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą zdobyłam również w szkole podstawowej na stanowisku psychologa szkolnego. Poznanie funkcjonowania systemu edukacji od zaplecza pozwala mi skutecznie wspierać młodych ludzi w trudnościach związanych z nauką, stresem szkolnym oraz szeroko rozumianym środowiskiem szkolnym. Przez kilka lat pracowałam również w aptece otwartej na stanowisku technik farmaceutyczny, a z wiedzy i doświadczenia zdobytego podczas kształcenia farmaceutycznego korzystam również obecnie – w codziennej pracy w gabinecie. Zdobyta wiedza pomaga mi w rozumieniu przebiegu leczenia farmakologicznego, ułatwia pracę z pacjentem leczonym psychiatrycznie jak i umożliwia rzetelną psychoedukację moich podopiecznych.

Pracuję w podejściu poznawczo-behawioralnym, które opiera się na współpracy pomiędzy terapeutą, a dzieckiem/nastolatkiem, który bierze aktywny udział w procesie terapii. Celem oddziaływań terapeutycznych jest zmiana niekorzystnych wzorców zachowania i myślenia dziecka lub nastolatka poprzez zastąpienie ich bardziej przystosowawczymi. Towarzyszę również moim pacjentom w sytuacjach kryzysowych, pomagam poradzić sobie z trudnymi emocjami, a także znaleźć zasoby, by zaplanować działania umożliwiające wyjście z kryzysu.

W mojej pracy korzystam z metod i narzędzi, których skuteczność została udowodniona badaniami naukowymi (Evidence Based Practise), przy jednoczesnym uwzględnianiu możliwości i rozwoju moich podopiecznych, aby oddziaływania były adekwatne i przynosiły jak najwięcej korzyści.

Kierując się dobrem pacjenta moją pracę poddaję regularnej superwizji. W praktyce oznacza to, że regularnie konsultuję się z innymi profesjonalistami w dziedzinie psychoterapii, aby zapewnić najwyższą jakość opieki. Superwizja to ważny element praktyki psychoterapeutycznej, który pomaga mi utrzymać obiektywizm, rozwijać umiejętności i zapewniać moim pacjentom najskuteczniejsze oddziaływania terapeutyczne. Proces ten przebiega z zachowaniem anonimowości, superwizor nie otrzymuje danych, które umożliwiłyby identyfikację pacjenta.

Formy wsparcia:

• Diagnoza psychologiczna
• Poradnictwo/psychoedukacja dla rodziców
• Terapia indywidualna

Diagnoza psychologiczna

Usługi diagnostyczne obejmują:

• Badanie intelektu
• Diagnozę zaburzeń rozwoju intelektualnego
• Identyfikację cech dziecka zdolnego
• Diagnozę Zespołu Nadpobudliwości Psychoruchowej z Deficytem Uwagi (ADHD) oraz Zaburzeń Koncentracji (ADD)
• Diagnozę zaburzeń ze spektrum autyzmu
• Diagnozę zaburzeń zachowania

Dokładna diagnoza psychologiczna może mieć decydujące znaczenie dla dalszego rozwoju i funkcjonowania dziecka, a także całego systemu rodzinnego. Wczesne wykrycie i zrozumienie problemów, z jakimi boryka się młody pacjent, w tym ich przyczyn i charakterystyki, umożliwia zastosowanie właściwej i skutecznej terapii.

W niektórych przypadkach do postawienia pełnej diagnozy niezbędna jest również konsultacja z lekarzem psychiatrą, który przeprowadza obserwację lekarską, wywiad medyczny i stawia ostateczne rozpoznanie.

Terapia indywidualna

Prowadzona przeze mnie terapia indywidualna obejmuje pomoc w następujących obszarach:

• Zaburzenia nastroju: depresja, obniżony nastrój, brak motywacji, drażliwość
• Samookaleczenia i myśli samobójcze
• Zaburzenia lękowe: fobia, lęk uogólniony, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, lęk społeczny, napady paniki, lęk o zdrowie, lęk separacyjny
• Agresja i zaburzenia zachowania
• Stres szkolny
• Trudności w kontaktach z rówieśnikami
• Trudności związane z okresem dojrzewania
• Niska samoocena

Znaczna część trudności z jakimi zmaga się nastolatek może mieć charakter rozwojowy i wynikać z okresu dojrzewania. Ten etap życia jest pełen intensywnych zmian, zarówno fizycznych jak i psychicznych, co może być mocno odczuwane przez młodego człowieka, ale również jego najbliższych.

Wiele trudności na tym etapie życia ma charakter przejściowy i stanowi nieodłączny element procesu dorastania. Niemniej jednak, jeśli te wyzwania stają się zbyt obciążające lub utrzymują się przez dłuższy czas, mogą zacząć wpływać na codzienne funkcjonowanie młodego człowieka.

W takich sytuacjach warto skorzystać z pomocy specjalisty, gdyż profesjonalna pomoc może przynieść ulgę i wsparcie w radzeniu sobie z tymi wyzwaniami, pomagając młodym ludziom przejść przez ten burzliwy okres z większym zrozumieniem i pewnością siebie.

Wsparcie to może przybrać formę bezpośredniej pracy z nastolatkiem lub pośredniej, poprzez doradztwo i wsparcie dla rodziców. W ten sposób, zarówno młodzi ludzie, jak i ich rodzice, mogą nauczyć się skutecznych strategii radzenia sobie z trudnościami związanymi z dojrzewaniem.